Gurbetteki Trabzonlular

Trabzon'un Kültürel Meseleleri

2007-11-25T03:07:00.000-08:00

Trabzon, Kanunî Sultan Süleyman’ın doğduğu, Yavuz Sultan Selim’in 22 yıl boyunca valilik yaptığı, Fatih Sultan Mehmet’in fethettiği, Gülbahar Hatun ve Ahi Evren Dede gibi büyük şahsiyetlerin topraklarında metfun olduğu bir tarih, kültür ve sanat şehridir. Fakat günümüzde şehrin bu özelliklerini yeterince ve gereğince muhafaza edemedik. Bu gibi değerlere kayıtsız kalınınca; onların bıraktığı boşluğu hiç de onaylamadığımız, arzu etmediğimiz bir kısım çirkeflikler doldurdu. Son yıllarda Trabzon’un imajı zedelendi.

Karadeniz’in incisi Trabzon’un kültürel meseleleri her geçen gün çığ gibi büyüyor. Her şeyden evvel Trabzon’da bir kültür merkezi ve konferans salonu eksikliği vardır. Hamamizade İhsan Bey Kültür Merkezi yıkıldı. Yerine yeni ve daha modern bir kültür merkezi yapılacaktı. Fakat söz konusu merkezin molozlarının kaldırılması dışında henüz ciddi bir çalışma yapılmış değildir. Madem çalışmalar bıçak gibi kesilecekti o zaman bu binayı niçin apar topar yıktınız? Sırf bu yüzden Trabzon’da aylardan beri ciddi bir kültürel faaliyet yapılamıyor. Öte yandan Kızlar Manastırı’nın restore edilerek Çağdaş Sanatlar Müzesi’ne dönüştürüleceği dillendirilip duruluyor. Fakat bu alanda da somut bir atılım göremiyoruz.

Trabzon’da çocuklarımız, gençlerimiz ve erişkinlerimiz kitap okumuyor. Kitaplarla beslenmeyen insanların edebî duygularının gelişmesini, kültür, sanat ve edebiyat alanında derinleşmesini bekleyemezsiniz. Bu hususta sayın valimiz Nuri Okutan Bey’in tüm okullarda başlattığı “her gün yirmişer dakikalık okuma çalışması”nı takdirle karşılıyorum. İstatistiklere göre Ege ve Akdeniz bölgelerindeki öğrenciler sınavlarda daha başarılı oluyorlar. Çünkü o bölgelerin çocukları bizimkilerden daha çok okuyorlar. Onun için sınavlarda kavrama güçlüğü çekmiyorlar. Okullarda yirmişer dakika okuyan çocuk, kitapların dünyasına adım atmış oluyor. Bu, zamanla bir heves hâline dönüşüyor. Bunu evdeki okumalarla ileriye götürüyorlar. Fakat gariptir ki bu uygulamaya bile karşı çıkan sivil toplum kuruluşları var Trabzon’da.

Trabzon’da kültür, sanat ve edebiyat alanında maalesef ciddi teşkilatlar yok. Bir zamanlar bizler, Murat Yüksel’in öncülüğünde Karadeniz Yazarlar Birliği’ni kurmuştuk. İlk yıllarda bu teşkilat çatısı altında son derece güzel işler yapıldı. Birlik bünyesinde onlarca kitap yayınlandı.”Yunus” isimli kaliteli bir dergi çıkarıldı. Fakat bir süre sonra bu bölgenin en büyük hastalığı olan “baş olma sevdası” yüzünden söz konusu birlik “tabela birliği” seviyesine düştü. Belediye bile bu kuruma tahsis ettiği yeri geri aldı, dışarıda kaldılar. Şu anda tabela asacak yerleri bile yok. Büyük emeklerle bir yerlere getirilmiş kurum harcanmamalıydı.

Son yıllarda Trabzon’da Türkiye genelinde teşkilatlanan kültür, sanat ve edebiyat oluşumlarının şubeleri açıldı. Türkiye Yazarlar Birliği, İlesam gibi… Fakat hiçbiri de ciddi işler yapamadılar. Şairleri, yazarları, kültür ve sanat adamlarını kucaklayamadılar. Yazarlardan destek bulamadılar. Daha sonra Çağdaş Yazarlar Derneği kuruldu. Aslında yeni teşkilatlar kurmak yerine, bir araya gelinip tek bir kurum oluşturulabilseydi daha faydalı olurdu. Zira birlik ve beraberlikten güç doğar. Fakat bunu bir türlü beceremediler.

Türkiye’nin pek çok şehrinde çok ciddi sanat, edebiyat ve fikir dergileri çıkarılıyor. Mesela Malatya’da Türkiye çapında dağıtım ağı olan Nida ve Somuncu Baba dergileri neşrediliyor. Kayseri’de Berceste, Adana’da Güneyce, Gümüşhane’de Cümle, Bilecik’te Kardelen dergileri yayınlanıyor. Örnekleri çoğaltabiliriz. Trabzon niçin bu alanda başı çekmiyor. Trabzon’un neyi bu şehirlerden eksik ki!... Bu alanlarda öncü olamayan bir şehrin ‘kültür şehri’ olma vasfı tartışılır. ‘Kültür şehri’ ifadesini dilimize dolamakla kültür ve sanat şehri olunmaz. Kültür şehrinde her gün birkaç faaliyet olur, insanlar nereye gideceğini şaşırır.

Bugün Trabzon’da aylık yayınlanan hiçbir kültür sanat, edebiyat içerikli yayın organı yoktur. Kıyı dergisi iki ayda bir, Mortaka üç ayda bir yayınlanıyor. Sürmene’de Sürmene Lisesi bünyesinde Tekne isimli pırıl pırıl bir öğrenci dergisi yayınlanıyor. Bunların dışında Trabzon’da kayda değer edebi bir yayın yoktur. Bu saydığım dergilerden biri olan Kıyı dergisi belli bir kesime sesleniyor. Kemikleşmiş bir şair ve yazar kadroları var. Oysa bölgesel dergiler belli bir düşüncenin yayın organı olmamalıdır. Şayet belli bir kitleye odaklanırsanız genel okuyucu kitlesinden destek göremezsiniz. Bu durumda hatayı kendinizde aramalısınız.

Trabzon’la ilgili karamsar bir tablo çizdiğimin farkındayım. Fakat kültür alanında olumlu şeyler olmuyor değil. Mesela Zeytinlik’teki eski vali konağının Vali Nuri Okutan’ın ve Faruk Özak’ın himmetleriyle sanatçılara tahsis edilmesini çok önemli bir açılım ve atılım olarak görüyorum. Bunda emeği geçenlere, özellikle Karikatürcüler Derneği Trabzon Temsilcisi Adnan Taç’a şükranlarımı sunuyorum. Sanatçıların tek çatı altında toplanmasına zemin hazırladılar. Fakat mühim olan bundan sonraki süreçtir. Burayı verimli kullanmak gerekir. Ramazan Bayramının son günü bu binada sanatçıların, edebiyatçıların bayramlaşma merasimi vardı. Fakat katılımcı sayısı oldukça azdı. Bu da gösteriyor ki sanatçılar bir araya gelmekte zorlanıyor. Sanatçılar birbirlerini desteklemiyorlar ki halktan destek beklesinler.

Eskiden Trabzon’da ramazan aylarında kitap fuarları açılırdı. Şairler ve yazarlar Trabzon’a çağrılarak okuyucularla buluşturulurdu. Bu etkinlik yıllardan beri yapılmıyor. Ramazanlar bu yüzden sönük ve heyecansız geçiyor. Gerçi Şana’daki Dünya Ticaret Merkezi’nde birkaç kez kitap fuarı düzenlendi. Fakat organizasyondaki aksaklıklar ve beceriksizlikler yüzünden ne yayıncılar, ne de okuyucular memnun kaldı. Fuar alanı şehirden uzak kaldığı için organizasyon beklenen ilgiyi görmedi.

Fakat kötü örnek emsal olmaz.

Önceki yıllarda Trabzon’da şairler şöleni yapılırdı. Bu etkinlik kapsamında ülke çapında ün yapmış pek çok şair Trabzon’a çağrılırdı. Trabzonlu şairler de bu organizasyonda yerini alırdı. Kitaplarda şiirlerini okuduğumuz ve büyük hayranlık duyduğumuz şairlerle yüz yüze konuşma imkânı bulurduk. Şölenlere katılan şairlerin şiirleri kitap haline getirilerek ilgililere ücretsiz dağıtılırdı. Bu faaliyetler şehre özgün bir kimlik ve hareket kazandırırdı. Yok artık böyle şeyler… Peki, ama neden? Bu kentin sanat damarı mı kurudu? Ne oldu?

Bundan evvelki yerel yöneticiler belediye bünyesinde yüzlerce kitap yayınlayarak, bunları ücretsiz olarak halka dağıtırlardı. Bunun için belediyenin kasasından bir kuruş çıkmazdı. Hayırsever insanların desteğiyle yapılırdı bu işler… Gerçi bu dönemde de birkaç ciddi kitap yayını gerçekleştirildi. Fakat bu yeterli değildir. O dönemde Trabzon çeşmelerle donatılmıştı. Fakat günümüzde o çeşmelerin muslukları bile söküldü.

Yerel yönetimler sanata destek vermelidir. Eskiden Trabzon’da kültür sanat faaliyetleri bugünle kıyaslanamayacak kadar yoğundu. Belediyenin öncülüğünde büyüklere yönelik şiir ve kompozisyon yarışmaları yapılırdı. Bu yarışmalara yurdun dört bir yanından insanlar katılırdı. Bunlar son dönemde bıçak gibi kesildi. Birkaç ses yarışmasıyla yetinildi. Oysa marifet iltifata tabidir. Siz şaire, yazara, sanatçıya destek vermezseniz, yeri gelince onları yarıştırarak ciddi bir rekabet ortamı oluşturmazsanız, teşvik etmezseniz sanat ağacının kökleri kurumaya yüz tutar. Böylece popüler kültür asırlık değerlerimizi siler süpürür.

Her insanın kendine göre bir düşünce dünyası vardır. Düşünceler tehdit unsuruna dönüşmedikçe masum sayılırlar. Bizler Yunus’un sevgisiyle, Mevlana’nın hoşgörüsüyle büyüdük. Son yıllarda şehrimizde yapılan festivallere belli görüşteki şairler çağrılıyor. Bu şairler de bizim insanlarımız, onlar da çağrılsın. Onların başarılarıyla da gurur duyuyoruz. Fakat bizler bu şehirde yıllardan beri yok sayılıyoruz. Şahsen 17 yıldan beri bu alanda kalem oynatıyorum. Şiir, hikâye, deneme, makale yazıyorum. Türk edebiyatına hizmet ediyorum.

Beni İstanbul’daki edebiyat çevreleri Trabzon’dakilerden daha çok tanıyor. Bugüne kadar 25 tane ödül kazanan bir edebiyatçının yok farz edilmesi beni yaralıyor. Mersin’de festival oluyor, beni çağırıyorlar, Nevşehir’de, Kapadokya’da festival oluyor, beni çağırıyorlar. Oralarda Trabzon’u temsil ediyorum. Fakat beni ben yapan topraklarda bu gibi kültürel faaliyetlere çağrılmıyoruz. Böyle davrananlar sanatı bile politize ediyorlar. Sonra da hiç sıkılmadan ‘Sanat evrenseldir’ diyorlar. Doğrusu bu çelişkiyi anlamakta zorlanıyorum. Gelin Trabzon için bir araya gelelim, her alanda bu şehri ileriye taşıyalım. İyisiyle, kötüsüyle bu şehir bizim… Gidebileceğimiz başka Trabzon yok. Bu böyle biline…

M. Nihat MALKOÇ

Zaloğlu Rüstem olsan hikâye!

2007-11-11T06:01:00.000-08:00

1489 yılında Trabzon valiliğine getirilen Yavuz Sultan Selim tarih ve edebiyatın yanında spora da büyük önem verirdi.

Ata binmekte, silah kullanmada ve de özellikle ok atmakta çok usta idi.

Yavuz, Trabzon’un Kavakmeydan semtini ok meydanı olarak kullanırdı.

Burada hem kendisi ok atar, hem de ok atma öğrenimi ve yarışmaları yapılırdı.

Rekorlarına erişilmesi imkansız üstatların en fazla önem verdikleri konu idmandı.

Sürekli ve düzenli idman en kaliteli sporcuların yetişmesi için vazgeçilmezdi.

Çünkü daha o dönemde “sen idmanı bir gün bırakırsan, idman seni yirmi gün bırakır” ilkesi her sporcunun beynine işleniyordu.

Okçulara verilen talimatnamede düzenli çalışılması ve tekniğe önem verilmesi şu cümlelerle ifade edilirdi.

“Her gün meydanda 300 kez sabah, 300 kez öğleden sonra ve 300 kez de akşama yakın ok atasın. Bir ay böyle idman edesin bir gün dahi ara vermeyesin. Bu şekilde idman yapıp anlatılanlara uymazsan, Zaloğlu Rüstem olsan da başarılı olamazsın. Çünkü ok, kuvvet ile değil teknik ile atılır…”

Esnaf ve Sanatkarlar odası tarafından bastırılan “Ahiliğin Trabzon’daki izleri” adlı kitapçıkta yer alan yukarıdaki bilgiler geçmişten bir anı olmaktan öte, günümüz gençleri için de bulunmaz bir örnektir.

Başarılı olmak için çok çalışmanın,

Yaptığın işin tekniğini öğrenmenin,

Sadece yetenekle bir yere varılamayacağının belgesidir.

“Ben çok kabiliyetliyim idman yapmasam da olur” diyerek kaytarmakla,

“Bendeki akıl kimde var?.

Ders çalışmasam da başarırım” demekle,

Ve de yılda ortalama bir trilyon aldığı halde futbol oynamaya sadece 90 dakika koşmak sanıp işin tekniğine Fransız kalmakla bir yere varılamayacağının yüz yıllar öncesinden kalan kanıtıdır!..

Kaynak: Gözden Kaçamayanlar / Güne Bakış

Kemençenin Ordinaryüsü: Picoğlu Osman

2007-11-11T05:43:00.000-08:00

Bu da bizim 11'imiz

2007-11-06T02:52:00.000-08:00

İşte bizim 11'imiz:

1- Görele Derekuşçulu Katip Şadi. Özellikle Görele usulünün yaşayan en büyük üstadlarından. Bu mücadele esnasında yaşı itibari ile kalede durması sağlık bakımından zorunlu olsa da etkisi büyük olacak.

2- Savunmanın solunda Koryanalı Hüseyin. Koryanalı Hüseyin özellikle defansın sağında görev yapacak olan Emin'le iyi bir ikili. Avusturya'daki ve ardından Almanya'daki kariyeri ona çok şeyler katmış bir isim.

3- Savunmanın sağında Koryanalı Emin. Koryanalı Hüseyin'in minik takımdan bu yana arkadaşı. Paf'ta birlikte yıldızları parlayan ikili daha sonra da beraber yürüdüler. Hüseyin ve Emin bu mücadelede takımı ateşleyebilecek iki isim olarak öne çıkıyor.

4- Savunmanın göbeğinde Salanoylu Mehmet. Maçka'nın bu hırçın evladı özellikle iyi yer tutuşu ile takıma önemli katkıları olacak bir oyuncu. Ayrıca uzun süre Zeytinburnu'nda gösterdiği yüksek performans ve güçlü kondisyonu onun tercih edilmesinin diğer sebepleri

5- Salanoylu Mehmet'in hemen yanında Rizeli Sadık bulunmakta. İstanbul'da önemli bir etkisi olan Rizeli Sadık Başbakan'ın hemşerisi olması itibari ile de hükümetle iyi ve yakın ilişkileri olan biri

6- Orta sahanın göbeğinde Görele Ardıç'tan Durkaya Kemal, nam-ı diğer İpşir. Derekuşçulu Katip'in hemşerisi olan İpşir özellikle driplingleri ve derinlemesine pasları ile tanınan bir isim. Rakip defansın arasından sıyrılmada usta.

7- Sol kanatta muhteşem solak Yusuf Cemal. Yusuf Cemal sağ kanadın usta ismi Cidali Çamurali'nin öğrencisi olmakla birlikte kendine has üsluplar geliştiren, her zaman yeniyi deneyip kendini yukarı taşıyan bir isim. Takımın muhteşem solağı. Bitirici hamlelerin usta ismi.

8-Sağ kanatta Çamurali. Gerek kendine has üslubu, gerekse diğer futbolculardan esinlenip zamanla geliştirdiği taktikleri ile zamanın büyük ustalarından. Sol kanattaki öğrencisi Yusuf Cemal'le de iyi bir ikili görüntüsü çiziyorlar.

9- Orta sahanın diğer bir ismi ise Sidiksalı Şevket. Bu usta isim özellikle rakip savunmayı hallaç pamuğu gibi atmak olarak açıklayabileceğimiz tekniğin bulucusu ve uygulayıcısı.

Son olarak hücumda iki usta isim:

10- Usta isim Karadereli Halil, nam-ı diğer Karaman. Kandahorlu Kuyucuoğlu ile Tuzcuoğlu'nun öğrencisi olup kendine has stili ile bir çok kişiyi etkilemiş ve kendine saygın bir yer edinmiştir.

11- Karadereli Halil'in öğrencisi Picoğlu Osman. Lakabını ustası vermiştir. Ustasının kızdığı bir anda kendisine bu şekilde seslenmesi sonucu o bu ismi almıştır. Bir nevi hiciv ve saygı ifadesi. Usta çırak geleneğinin son temsilcilerinden.

Yedekler ise Fiyakalı Enişte Erkan, Ağasarlı Sait, Çaykaralı Sinan, Meksilalı Ferhat.

Bu da bizim 11. Salon aydını değil halkın içinden isimler.

Hayırlı olsun...

Bahadır BİLGE / tasmedrese61@hotmail.com

Trabzon’dan Gurbete Name (Fıkra Derleme-Manzume)

2007-11-05T02:19:00.000-08:00

Uy sevgili uşağum!
Gelecekteki kuşağum
Önce selam ederum
Sora mektubuma başlarum.

Haçan korkma uşağum!
Mektubumi yavaş yazayrum.
Çünkim biliyrum ki okuman zayuftur
Cabuk okuyamazsun.

Benden sual edersen,
Buban nasildur dersen;
Ne ettuğumi oğrenmek istersen
Allahuma pin şükür iyiyum.
Yeni bir iş buldum çalişiyrum
Emrumda binbeşyüze yakin çalışan var,
Her gün başlarinda oturayrum
Hepsi kendi haline sessuz sedasuz
Baziları da var kimsesuz,
Kendi hallerunde yalanuz.

Anladumm!
Merak edeysun ne iş buldumi da,
Söyleyeceğum patlama da;
Kos kocaman bi pekçi oldum,
Bizum silukli mezarlunda

Son günlerde havalar çok iyi getti
Keçtumuz hafta buriya sadece iki defa yağmur yağdi
Piri pazartesiden perşembeye,
Oburi perşembeden pazara.

Kızmidur erkekmidur sorma da
Bacin Fadimenin karni burnunda
Cinsiyedi belli deyul da
Hacan bu yuzden soyleyemeyeceğum saa
Dayi mi oldun teyzemi da.

Bizum ilçeye bi sinema açilmiş
Sinemaya gidenler hep açilmiş saçilmiş.
Merak etme biz gitmiruk
Çunki kapidaki görevli biletleri hep yırtaymiş.

Sıra geldi koti haberle………….
Köyden bahriyede askerluk eden beş uşaği da kaybettuk.
Pindukleri deniz alti bozilmiş,
Motori durmiş
Bizum becerikli uşaklar aşağu inerek,
Deniz altiyi itekleyup çaliştirmak istemiş…
Sora da olan olmiş.

Son günlerde burada hırsızlık olaylari da artti.
Bizum arabayi da kapidan hırsız aldi kaçti
Uzülme yakinda bulunacak.
Kardaşun, hırsız kaçayken plakasıni yazup aldi.

Kardaşun Ayşe iki kulağuni da utilen yakti
Çok korktuk hemen toktora koştuk.
Toktor sordi
Bu nasil oldi?
Dedi uti yapayken telefon çaldi.
Toktor dedi obur kulağun nasil yandi?
Dedi o da ambulans çağıriyken oldi.
Toktor hem güldi hemde pansuman etti.
Tam o sırada doktorun telefoni aci aci çaldi
Ariyan emicen idi
Acele doktori isteyidi
Meğer emicenin oğli İlyas
Oynayken yutmiş bi makas
Bu toktor çok eyi çok has.
Doktor işuni gücuni bırakıp çıkayken
Telefon tekrar çaldi.
Arayan yine emicen idi
Gelmene gerek yok toktor
Komşida başka bi makas var idi oninkini alduk dedi.

Ya boyle uşağum,
Emicen Temel de köyde bi bakkal açti.
Sürumden kazanmak için
Otuza alduğuni yirmibeşe verup
Köyliya kucak açti.
Bi sabah da erkenden köyden kaçti.
Sorada örenduk ki borci boyuni aşti.

Büyük emicen İdrisi muhtar seçtuk.
Okumiş adamdur diye bütun oyları oğa verduk.
Keçen gün hepumizi zelzeleye karşi aşi ettirdi.
Göruysun oni seçmekla ne iyi bi iş yaptuk.

Muhtar İdrus hem akilli hem da dürust.
Geçenlerde köye bi taksi gelmiş,
Şoferi, muhtari araymiş
Meğer yolda bi tavuk ezmiş,
Sahibuni soraymiş..
Pakmiş bizim İdris tavuğa,
Düşünmiş kara kara,
Habu bizden deyildur.
Bizum koyde yassi tavuk yoktur
Deyip ugurlamiş şöfori yola…

Senun küçüğün Engin
Hem akılli hem bilgin
Çok uyanuk uşak çıkmiş
Öğretmeni ona bi sori sormiş
Baluklar neden konişmazmiş?
Bizumki azacuk duşunmiş
Kafani suya sok anlarsun demiş

Geçen gün de tepeye varmiş,
Elinde de bi ip sallaymiş.
Anan uy uşağum ne edeysun oriya demiş
O da hava durumuna bakayrum demiş.
Çektum oni akşam karşima
De bakayum şu hava durumi işini dedum.
Anlatti her şeyi bana
Meğer ip sallanunca havanun rügarli olduni,
İp islaninca da yağmur yağduni anlaymiş.
Dedum ya akılli olduni belli edeyi her yerde
Sende o yaşda böyle akıl nerde?

Ya işte boyle uşağum.
Memleketten saa bol bol havadis yazdum.
Çok çok selam ederum.
Allahun selameti başuna olsun derum.

Eyvah…! ! ! Unuttum uşağum,
Mektuba para koymamişum
Geç akluma geldi da
Zarfi kapatmişum..

Orhan TURHAN

Kaynak: http://siir.edebiyat.org

Türkiye'nin parlayan yıldızı: Trabzon

2007-11-05T01:43:00.000-08:00

Trabzon Geçen hafta sonu 4-6 Agustos 2006 tarihlerinde MÜSIAD'ın davetlisi olarak Trabzon'daydım. Önce bu güzel ve şirin ilimiz olana Trabzon'u kısaca tanıyalım. Çok eski geçmişe sahip olan Trabzon, 1461 yılında Fatih Sutan Mehmet tarafından fethedilerek Osmanlı İmparatorluğu'na katılmıştır. Trabzon, Osmanlı Döneminde önce eyalet ve sancak olarak sehzade ve mutasarrıflar tarafindan idare edilmiştir. İlk sancak beyi Hızır Bey'dir. 1470 yılında sancak beyliği küçük yaşta Şehzade Abdullah'a verilmiş; Abdullah, annesi Şirin Hatunla birlikte 1479 yılına kadar Trabzon'da yaşamıştır. Yavuz Sultan Selim de şehzadeliği sırasında (1491-1512) Trabzon'da Sancak Beyi olarak bulunmuş, sonradan Kanuni unvanı alacak olan oğlu Sultan Süleyman burada doğmustur. Yavuz Sultan Selim'in Valilik yaptığı, Kanuni Sultan Süleyman'ın doğduğu Trabzon, 1868 yılında Vilayet olmustur. Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün 3 kez ziyaret ettigi Trabzon, bugün de sosyal, ekonomik ve kültürel bir merkez konumundadir.

Trabzon'da kaldığım üç gün içinde tarihi yerleri gazeteci arkadaşlarla gezdik. Akşamları cadde ve sokakları dolastim. Akşamları oldukça canlı ve coşkulu bir şehir. Yazın Almancıların da gelmesıyle şehre ayrı bir hareket gelmiş. Aksamları şehir ışıl ışıl, güvenlik hâkim, şehir sakin, ancak hava oldukça nemli. Trabzon'a ilk gelisim 1990 yılında olmuştu, daha sonra Azerbaycan'a gitmek için uçakla birkaç kez daha gelmiştim. O günlerden bugüne Trabzon'da büyük gelişme olmus. Ancak şehir İstanbul'da oldugu gibi çarpık yapılaşma almış başını gitmiş. İnsan çok üzülüyor. Bu güzelim sehir kötü ve çirkin yapılarla berheba ediliyor. Buna da dur diyen yok maalesef. Ben Trabzon'u çok sevdim. İnsanları sevecen, içten ve cana yakın. Trabzon Türkiye'nin parlayan bir yıldızı olarak kendini gösteriyor. Nüfusun yaklasik 300 bin oldugu şehirde zaman zaman PKK'li bölücülerin aşırı hareketlerini görüyoruz. Ancak halk gerekli tepkiyi vermede gecikmiyor. O nedenle bölücüler Trabzon'da sürekli yer edinme çabası içindeler... Elbette milletimiz bölücülerin taşkınlıklarına izin vermeyecektir.

Gelelim iş adamları toplantısına; MÜSIAD Genel Merkez yönetimi ve 27 şube baskanı 4-6 Ağustos'ta Trabzon'da bir araya gelerek "ortak akıl - ortak irade" toplantıları gerçekleştirildi. Toplantılarda çay ve fındıktaki sorunlar ile inşaat sektörü ve karayolları masaya yatırıldı. Türkiye'nin en önemli problemlerinden birinin bölgelerarası gelişmişlik uçurumu olduğuna dikkat çeken MÜSIAD Genel Baskani Dr. Ömer Bolat yaptigi konuşmalarda; Anadolu'da ortak akla - ortak iradeye yönelik işbirliği yapılarak "bölgesel kalkınma planlarının oluşturulması" gereğine dikkat çekti. MÜSIAD'lı baskanların; ilin ve bölgenin can damarı pozisyonundaki Trabzon liman işletmesi, Dünya Ticaret Merkezi ve Trabzon Çimento Fabrıkasını heyetle birlikte ziyaret ettik ve sorunlarını dinledik. Trabzon Ticaret Borsasi Başkanı Mehmet Cirav, ÇAYKUR Genel Müdürü Ekrem Yüce, FISKOBIRLIK eski Genel Müdürü Cemal Öztürk, ÇAYSIAD Baskanı Rahmi Üstün ve MÜSIAD eski Baskani Ali Bayramoglu'nun konuşmacı olarak katıldığı "Çay ve Fındık" temalı panelin ardından il protokolü, oda ve dernek baskanlari, bürokratlar ve işadamlarını bir araya getirilerek akşamda gala programı gerçekleştirildi.

MÜSIAD Trabzon Subesi Kurucu Baskanı Dursun Hüroglu ev sahipliğinde gerçekleştirilen iki günlük programa Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdüllatif Şener ve Bayındırlık ve İskan Bakanı Faruk Nafiz Özak'ın onur konuğu olarak katılıp konuşma yaptılar. Ayrıca Trabzon Valisi Hüseyin Yavuzdemir, Trabzon Belediye Başkanı Volkan Canalioglu, oda baskanları da iştirak ettiler. MÜSIAD heyeti, ilin ve bölgenin can damarı pozisyonundaki Alport Trabzon Liman İşletmesi'ni ziyaret etti. Limanın İsletme Müdürü Muzaffer Ermis, MÜSIAD'in ziyaretinde yaptigi konusmada Doğu Karadeniz bölgesinin en büyük limanı konumundaki Trabzon limanının Kafkasya, İran, Ortadoğu ve Orta Asya ülkelerinin dünyaya açılan ticaret kapısı olduğunu belirterek, "Bulunduğu mevki itibariyle Trabzon Limanı'nın bölgenin önemli bir lojistik üs haline gelmesi için büyük bir şans. Trabzon limanı turizm açısından da yogun giriş-çıkısıyla önemli bir hudut kapısıdır. Limanda ihtiyaç duyulan yatırımları başlattık. Şu anda en önemli engel pahalı akaryakıttır. Bu engelin aşılmasi için transit taşımacılığa mutlaka gümrüksüz yakıt destegi verilmeli" dedi.

MÜSIAD Baskanı Dr. Ömer Bolat da, Trabzon limanının işletmeye açılmasıyla sadece Trabzon'un değil bölge illerinin de hareketlenecegini belirterek, "Sahil yolunun tamamlanması da, bölgeye için önemli imkânlar getirecek. Bölge ticaretinin 13 milyardan 28 milyar dolara çıkması hedefleniyor. Petrol boru hattının da bu bölgeden geçecek olması burayi enerji üssü yapacak. Yine kaynakların değerlendirilmesiyle bu bölge ayrıca hidrojen üssü haline de gelecektir" diye konuştu.

MÜSIAD heyetiyle birlikte Trabzonspor Baskani Nuri Albayarak'ı da ziyaret ettik. Albayrak, Baskan Bolat'a Trabzonspor forması giydirdi. Yeni baskanın işine oldukça iyi ısındığını gördüm. Trabzon'un dört büyükler içinde hakkıyla daha iyi temsil edileceğini söyledi.

Üç günlük Trabzon gezimizden çıkardığım netice; Türkiye artık dinamik bir toplum. Her yerde dünyayla rekabet edebileceğimiz mütesebbis iş adamlarımız var. Bu işadamlarımız çağdaş Alperenlerdir. Türk iş adamları ve yatırımcıları Türkiye'yi yarınlara taşıyacak insanlardır. Yeter ki millet olarak iyi organize olalım, gerisi gelir...

Dr. Süleyman DOGAN / sdogan@oncevatan.com.tr

Kaynak: Önce Vatan / Arşiv

Memleketim... Memleketim... Âh Memleketim...

2007-11-04T13:43:00.000-08:00